ถามใจคนสร้างหนัง
สร้างหนังให้ใครดู
หนังไทยยังไม่ตายไปจาก คอหนัง แม้ว่ายังไม่มีการสนับสนุนจากภาครัฐที่ถูกต้องตามพระราชบัญญัติภาพยนตร์และวีดิทัศน์ พ.ศ. 2551
คือการจำกัดจำนวนหนังนอกตามอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการ เหมือนกับที่ประเทศจีนแผ่นดินใหญ่ทำกัน
เนื่องจากการจับรสชาติที่ถูกปากคนไทย ยังมีออกมาให้เห็น เช่น หนังของค่าย GTH ที่ผลิตหนังเพียงไม่ถึง 5 เรื่องต่อปี
และเป็นหนังที่มีรายได้มวลรวมเกินกว่า 300ล้าน เรียกว่าขุนพลของค่ายอ่านความต้องการของ คอหนังขาด
ไม่จำเป็นต้องทำหนังที่ลงทุนมหาศาล หรือทำหนังที่แปลกประหลาด กวาดเงินไปลงที่การทำCG มากกว่าเงินที่ต้องลงทุนในเรื่องอื่นๆ
ค่ายหนังอย่าง สหมงคลฟิล์ม ที่ผลิตหนังออกมามากกว่าเดือนละ 1 เรื่อง ส่วนใหญ่ให้เสรีในความคิดกับผู้กำกับฯที่ต้องการสร้าง ด้วยการอ้างความหลากหลาย
อยากให้ค่ายยักษ์ค่ายนี้ หันมาทบทวนนโยบายการทำงานใหม่ เพราะน่าแปลกใจที่หนังของค่ายจริงๆ ไม่ทำเงิน แต่เมื่อมาหุ้นกับบริษัทอื่น ที่เน้นต้องทำหนังตามนโยบาย
ได้กำไรทุกเรื่อง และได้อย่างเป็นหน้าเป็นตาให้กับค่ายฯ..!!
คล้ายกับค่าย พระนครฟิล์ม ที่แม้จะได้เปรียบกับการเป็นสายหนังภาคเหนือ และทำแผ่นเอง แต่การทำหนังยังต้องพึ่งความคิดของคนกำกับฯ
โดยที่คนกำกับฯไม่เคยฟังความคิดของนายทุน...!!
หนังทุกเรื่องที่ออกมาจึงต้องลุ้นเหนื่อย เรียกว่าไม่ขาดทุนก็ดีถมไป ถ้าค่ายนี้ หันไปมองที่คนรุ่นใหม่ และใช้เม็ดเงินที่ไม่ควรจะเสีย มาเสียให้กับความต้องการของตลาด ก่อนจะสร้างอย่างที่ผู้กำกับฯต้องการสร้าง น่าจะเป็นเส้นทางที่สดใส
ให้จับตาดูที่ค่ายแม้จะไม่เก่า แต่ก็ไม่ใหม่อย่าง เอ็ม 39 ที่มี M-PICTURE เป็นแรงหนุน ค่ายนี้จะมีการแยกแนวหนังให้ผู้กำกับฯแต่ละคนรับผิดชอบ
อย่างหนังตลก วันนี้ตกลงใจให้กับ เป็ด เชิญยิ้ม ดูแล โดยมี วศิน ปกป้อง ที่กำกับฯหนังเรื่อง "สิ่งเล็กๆที่เรียกว่ารัก มาเป็นตัวดำเนินงาน
ถ้าเรื่องแรกผ่าน เสี่ยเป็ด หรืออนาคตตลกที่มีดีกรีด็อกเตอร์ คนแรกของเมืองไทย คงได้ผ่อนรถเบ็นซ์ใหม่ป้ายแดงที่เพิ่งถอยออกมาฉลองการเป็นโปรดิวเซอร์หนังหมด
เขียนไปแบบนี้ อดเป็นห่วงด้วยใจจริงไม่ได้ กับค่ายหนังไทย ที่เคยเป็น บ้านหนังไทย อย่าง ไฟว์สตาร์ไม่ได้
เนื่องจากหนังไทยหลายเรื่องของค่าย ไม่ประสพความสำเร็จในการตลาดนัก เพราะบอกกันตรงๆ ค่ายนี้เน้นหนักไปในทางคุณภาพของหนัง
เหมือนตั้งใจเลือกจะทำหนังเอากล่อง (รางวัล) มากกว่า ต้องการเงิน นับตั้งแต่ 20 ปีก่อน ที่ได้รับรางวัลจากเรื่อง ด้วยเกล้า เราจำได้ไม่มีวันลืมกับภาพของเพื่อนรักอย่าง เสี่ยเชน-เจริญ เอี่ยมพึ่งพร ที่เข้ารับรางวัลด้วยทีท่าที่หงอยเหงา
ในขณะที่หากย้อนกลับไปดูที่ค่าย GTH ซึ่งด้วยความเป็นจริงแล้ว เป็นค่ายพันธมิตรที่เหนียวแน่นของ ไฟว์สตาร์ด้วยซ้ำไป
ด้วยรายได้จากหนังเรื่อง รถไฟฟ้ามาหานะเธอ กับ ที่กำลังจะทำลายสถิติ 100 ล้านอีกเรื่อง กวน มึน โฮ
แสดงถึงการที่ค่าย GTH จับทางของหนังไทยได้ และให้คนๆเดียวดูแลการผลิต ที่สำคัญคือมีทิศทางการประชาสัมพันธ์ที่กว้างไกล
และให้สังเกตว่า ถ้าจะต้องเปรียบเทียบระหว่างหนังเรื่อง สิ่งเล็กๆที่เรียกว่ารัก ซึ่งเป็นหนังเพื่อวัยรุ่น กับ กวน มึนโฮ ที่เป้าหมายเดียวกัน
มันต่างกันที่วัยของคนดู ทั้งๆที่ สิ่งเล็กๆฯ น่าจะให้ความสุขกับคนดูมากกว่า...
แต่ กวน มึน โฮ เลือกที่จะเรียกคนดูที่อยู่ในวัยทำงาน และมีเงินดู...
วันนี้ ค่ายใหญ่อย่าง สหมงคลฟิล์ม รู้แล้วว่าควรจะทำหนังเรื่องแนวไหน ขึ้นอยู่ว่า เสี่ยเจียง-สมศักดิ์ เตชะรัตนประเสริฐ
จะเลือกทำหนังด้วยการ หุ้น หรือ ทำเอง...
และถ้าทำเอง ต้องตัดใจ ห่างเด็กให้ได้...!!
ช่อ ชัยพฤกษ์
คำต้อนรับจากเรา ชาวหมึกดำ 
